… Πρέπει επιτέλους να αποδυναμωθούν οι νυν (…και αεί) υποστηρικτές του σημερινού υποψήφιου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ στη Ροδόπη. Που ευθύνονται για την αποϊδεολογικοποίηση, τον εκφυλισμό και τη διάλυση της τοπικής οργάνωσης. Κατά την άποψή μου, καμιά διακήρυξη για την ενότητα της κεντροαριστεράς δεν θα έχει απήχηση και καμιά προσπάθεια για την ιδεολογική και πολιτική ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ μπορεί να πετύχει, όσο οι τοπικές του ηγεσίες, με χαρακτηριστικά πολιτικών ηγεσιών στις μετά-σοβιετικές Δημοκρατίες (αδιαφάνεια, δικτατορικά ποσοστά σε εσωκομματικές και μη εκλογές, “εταιρείες” πολιτικής εξόντωσης πολιτικών αντιπάλων κλπ) παραμένουν και επιβεβαιώνονται με “τις υπηρεσίες τους” στα συστήματα των εκάστοτε αρχηγών και υποψήφιων αρχηγών του Κινήματος. Αυτά τα συστήματα ποτέ δεν τα υπηρέτησα, τα πολέμησα και δεν πρόκειται σήμερα να τα επικροτήσω με τη ψήφο μου.
… Γιατί δεν με πείθουν τα διαγγέλματα για την ενότητα της κεντροαριστεράς. Αν η “κεντροαριστερά” αφορά το κλείσιμο του ματιού σε μια τεχνητή μεσαία τάξη, που φτιάχνει …κόμματα εξουσίας να μου λείπει. Βρέθηκα στο ΠΑΣΟΚ το 1975 από τα Αριστερά και για ένα τέτοιο ΠΑΣΟΚ αγωνίζομαι και θα αγωνιστώ.
… Γιατί δεν διαγράφεται η ιστορική, συλλογική μνήμη του “πατριωτικού ΠΑΣΟΚ” και δεν υποκαθίσταται, με το “νέο πατριωτισμό” όπως τον προδιέγραψε ο σημερινός υποψήφιος αρχηγός του,αυτόν της μνημονιακής υποταγής…
… Γιατί πιστεύω ότι οποιαδήποτε υποψηφιότητα θα έπρεπε να προκύψει μέσα από συνέδριο στο οποίο θα επανακαθορίζονταν οι θέσεις, οι ιδεολογικοί και πολιτικοί στόχοι.
Η σημερινή ¨νέα τάξη¨ του ΠΑΣΟΚ υπονόμευε το Γιώργο Παπανδρέου και μιλούσε για τη δυσαρμονία της Κυβέρνησης του με το λαϊκό αίσθημα και τον ζητούσαν να παραιτηθεί. Ποιος μπορεί να ισχυρισθεί ότι τα όργανα του ΠΑΣΟΚ, που αποφάσισαν τις σημερινές διαδικασίες νομιμοποιούνταν απέναντι στο λαϊκό αίσθημα; Δηλαδή το Εθνικό Συμβούλιο βρίσκεται σήμερα σε αρμονία με το αίσθημα της βάσης του ΠΑΣΟΚ;
photo: gettyimages, Gold Mining In Brazil 15 Jul 1985
Πάνω στα κουφάρια του αποτυχημένου μοντέλου ανάπτυξης, που μας πλάσαραν, οι ίδιοι άνθρωποι στήνουν τώρα στη Θράκη το νέο…Ελντοράντο, τη νέα φούσκα των ΕΟΖ και υπόσχονται νέους οικονομικούς παραδείσους. Γιατί δεν τους κρεμάμε; Προτού, μετά 20-30 χρόνια, κλαίμε πάλι τη μοίρα μας!
ΥΓ. Διαμαρτυρόμαστε για τα χρυσοφόρα Ελντοράντο και από την άλλη παραδίνουμε τα κλειδιά του τόπου στα golden boys της πολιτικής και της οικονομίας.
Μήπως αντί να εντρυφούμε στη σωρό των βιβλίων, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα για την οικονομική κρίση, από συγγραφείς-δημοσιογράφους, που την ανακάλυψαν ξαφνικά, ενώ μέχρι πρόσφατα συγκάλυπταν ή απολάμβαναν την τεράστια πολιτική και οικονομική φούσκα, στην οποία ζούσαμε, υπηρετώντας το σύστημα, των μεγάλων εκδοτικών και μιντιακών συγκροτημάτων, μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε από το Α; Μήπως είναι καιρός να (ξανα)διαβάσουμε το “Κεφάλαιο”; Για τους…αρχαρίους το προτείνω στην παραπάνω διασκευή σε “Μάνγκα” (Εκδόσεις ΚΨΜ). Ανακαλύψτε από τι γίνεται το χρήμα, που το χρησιμοποιούμε, ποιοι είναι οι μηχανισμοί του καπιταλισμού, πως γενιούνται οι οικονομικές κρίσεις, ποιοι δημιουργούν τις κοινωνικές ανισότητες, γιατί υπάρχει ανεργία, γιατί χρειάζεται αμφισβήτηση και ανατροπή αυτού του συστήματος.
Tριμηνιαίο περιοδικό για το κοινωνικό και πολιτικό νόημα των σπορ,την εμπειρία του γηπέδου, την οπαδική κουλτούρα και τον κόσμο της κερκίδας.
Η κατάθλιψη βαθαίνει συγκρίνοντας τα δημοσιεύματα συμπαράστασης του ξένου Τύπου στο ελληνικό δράμα, με τα αντίστοιχα δημοσιεύματα του εγχώριου Τύπου. Σοβαρά, δυναμικά με αναφορές στην αρχαία και σύγχρονη πολιτική και φιλοσοφική σκέψη τα μεν. Απλοϊκή επιχειρηματολογία, με … λόγια της πιάτσας από τα “παλιόπαιδα τ΄ατίθασα” της ελληνικής δημοσιογραφίας. Απλή, καθημερινή, απολαυστικά “σοφή” και εμψυχωτική, για το ταμπεραμέντο μας, η γλώσσα του χρονογραφήματος. Αλλά είμαι απόλυτα σίγουρος ότι οι Ευρωπαίοι δεν καταλαβαίνουν τον Τσιφόρο. Ανεξαρτήτως αν σε μας, με τον υπέροχο αυτό τρόπο, “δίδαξε” με τα βιβλία του την ιστορία των χωρών της Ευρώπης και μας προϊδέασε για τη σημερινή τους στάση.
“Έφτιαξαν μια έρημο και την ονόμασαν ειρήνη.”
Το σχόλιο του Ρωμαίου ιστορικού Τάκιτου χρησιμοποιεί στο άρθρο του ο αρθρογράφος του βρετανικού “Ομπζέρβερ” Νικ Κοέν, για το που οδηγεί η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέναντι στην Ελλάδα (ΤΑ ΝΕΑ 20/2/2012)
“Μπορεί ο λαός να μη έχει πάντα δίκαιο, αλλά όσοι κινούνται εναντίον του έχουν πάντα άδικο.”
Ο Γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ- Ανρί Λεβί για “τη στάση Γερμανών και Γάλλων ιθυνόντων” στην ελληνική οικονομική κρίση. Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ, EL PAIS, HUFFINGTON.
Loading posts...